احساس امنیت یکی از بنیادی‌ترین تجربه‌هایی است که امکان رشد روانی، خلاقیت و تحول درونی را فراهم می‌کند. وینیکات در مقاله مهم «On Security» نشان می‌دهد که امنیت صرفاً نبود خطر نیست، بلکه تجربه‌ای عمیق از نگه‌داشته‌شدن، قابل‌اعتماد بودن محیط و امکان بودنِ اصیل است. اما وقتی این تجربه به‌قدر کافی شکل نگیرد، فرد ممکن است در بزرگسالی با اضطراب‌های پایدار، احساس ناایمنی در رابطه‌ها و دشواری در تجربه خود واقعی مواجه شود.

در این جلسه از «جمعه‌های روانکاوی» با تمرکز بر مقاله On Security به بررسی مفهوم امنیت در نظریه وینیکات و پیامدهای بالینی آن می‌پردازیم. این نشست تلاش می‌کند نشان دهد که چگونه تجربه امنیت در رشد اولیه شکل می‌گیرد، چگونه فقدان آن در ساختار روانی بازتاب پیدا می‌کند و درمانگر چگونه می‌تواند در اتاق درمان فضایی فراهم کند که امکان تجربه دوباره امنیت و تحول روانی فراهم شود.