در بسیاری از لحظات تعیین‌کننده درمان، درست در جایی که امکان یک تغییر روانی شکل می‌گیرد، اضطراب شدت می‌گیرد. این افزایش اضطراب اغلب تصادفی نیست؛ بلکه می‌تواند نشانه‌ای از نزدیک شدن مراجع به میل، حقیقت روانی یا تغییری در ساختار تجربه خود باشد. پرسش اساسی این است که درمانگر چگونه این لحظه را تشخیص می‌دهد و چگونه با آن کار می‌کند.

در این جلسه از «جمعه‌های روانکاوی» به پیوند میان اضطراب، میل و لحظه تغییر در فرایند تحلیلی می‌پردازیم و بررسی می‌کنیم که چرا گاهی دقیقاً در آستانه تحول، مقاومت‌ها فعال‌تر می‌شوند. این نشست تلاش می‌کند با تکیه بر مفاهیم روانکاوی و تجربه بالینی نشان دهد که چگونه اضطراب می‌تواند نه فقط مانع، بلکه نشانگری از یک نقطه بالقوه برای دگرگونی روانی باشد.