وقتی بحران های جمعی طولانی می شوند، مسئله فقط نبودن پاسخ نیست. گاهی خودِ امکانِ اعتماد به واقعیت آسیب می بیند. حقیقت تکه تکه می شود، روایت ها با هم می جنگند و ذهن برای نجات خودش یا به سمت قطعیت های شتاب زده می رود یا به سمت خستگی و بی حسی. در چنین وضعیتی، آدم نه فقط دنبال خبر، بلکه دنبال یک نقطه اتکا برای فهمیدن و تحمل کردن است.

این جلسه با نگاه روانکاوی تلاش می کند نشان دهد «برهوت حقیقت» چگونه در روان فرد و ذهن جمعی تجربه می شود، چرا اضطراب و بی اعتمادی شدت می گیرد و درمانگر چگونه می تواند بدون افتادن در دام انکار یا قطعیت، فضای فکر کردن و معنا دادن را زنده نگه دارد.