در بحران های جمعی، وظیفه یک درمانگر چیست؟

در این جلسه از جمعه های روانکاوی به موضوع «وظیفه درمانگر در بحران های جمعی» می پردازیم. بحران جمعی فقط تعداد زیادی رنج فردی کنار هم نیست. بحران، زبان و معنا را تغییر می دهد، مرزهای ایمنی را جابجا می کند و درمانگر را هم در معرض فشار هیجانی و اخلاقی قرار می دهد. در این جلسه تلاش می کنیم روشن کنیم درمانگر در چنین وضعیتی چه کارهایی می تواند و باید انجام دهد و چه کارهایی اگرچه وسوسه کننده است، اما جایگاه حرفه ای را فرسوده می کند. هدف این جلسه ساختن یک موضع عملی و قابل اتکا است تا درمانگر بتواند هم کنار مراجع بماند و هم در دل بحران، بزرگسال حرفه ای خود را حفظ کند.

نام پدر در امر اجتماعی

در این جلسه از جمعه های روانکاوی به موضوع «نام پدر در امر اجتماعی» می پردازیم. نام پدر فقط یک مفهوم خانوادگی نیست. این مفهوم درباره نظم، قانون، حد و مرز و امکان زیستن در کنار دیگری است. در بحران های جمعی، وقتی نظم اجتماعی ترک می خورد، رابطه ما با قانون و اقتدار هم آشفته می شود و همین آشفتگی خودش را در اضطراب، خشم، بی اعتمادی و فروپاشی معنا نشان می دهد. در این جلسه بررسی می کنیم نام پدر چگونه در سطح اجتماعی عمل می کند، چه وقت دچار اختلال می شود و درمانگر چطور می تواند این فروپاشی را در روایت مراجع تشخیص دهد و به زبان قابل فهم در اتاق درمان تبدیل کند.

تروما بین الاذهانی

در این جلسه از جمعه های روانکاوی به موضوع «تروما بین الاذهانی» می پردازیم. تروما همیشه یک تجربه فردی و منزوی نیست. گاهی تروما در رابطه شکل می گیرد، در رابطه منتقل می شود و حتی در رابطه درمانی زنده می شود. آنچه مراجع می گوید فقط روایت یک اتفاق نیست، بلکه رد و اثر یک تجربه است که میان او و دیگری جریان پیدا کرده و هنوز هم در رابطه ها تکرار می شود. در این جلسه نگاه بین الاذهانی را مرور می کنیم تا بفهمیم چگونه تروما بر کیفیت ارتباط، اعتماد، دلبستگی و احساس امنیت تاثیر می گذارد و درمانگر چگونه می تواند بدون گرفتار شدن در تکرار، رابطه درمانی را به یک فضای امن برای پردازش تبدیل کند.