این جلسه از جمعه‌های روانکاوی به بررسی یکی از گره‌های بنیادین در روان انسان می‌پردازد:

نسبت میان اطاعت، رنج و فراخود.

در روان‌کاوی، رنج همیشه نتیجه محرومیت یا ناکامی بیرونی نیست؛ گاهی رنج از دل اطاعتی می‌آید که سوژه از فرمان‌های درونی‌شده فراخود پیروی می‌کند. فراخودی که نه‌تنها منع می‌کند، بلکه گاه با صدایی تنبیه‌گر، سوژه را به رنج‌کشیدن، فداکاری و تحمل وامی‌دارد.تمرکز جلسه بر خوانش روان‌کاوانه فراخود، پیوند آن با اطاعت ناآگاهانه، و پیامدهای بالینی این ساختار در زندگی و اتاق درمان است.